Aandoeningen van het netvlies en glasvocht
Bij ons behandelt de netvliesspecialist aandoeningen van het netvlies en het glasvocht.
Vaak voorkomende aandoeningen van het netvlies of glasvocht zijn:
- Vitrectomie
Glasvochtvlokken of floaters
Wat zijn floaters?
Zie je zwarte, zwevende vlekjes, stipjes of sliertjes in je gezichtsveld, vooral tegen een lichte achtergrond zoals een scherm of een heldere lucht? Dan gaat het mogelijk om floaters.
Die vlekjes bewegen traag mee met je blik en keren telkens naar hun uitgangspositie terug. Ze kunnen in één of beide ogen voorkomen. Floaters zijn deeltjes die in het glasvocht zweven, de geleiachtige vloeistof die je oog opvult. Meestal zijn ze onschuldig en gewoon hinderlijk, maar soms wijzen ze op een andere oogaandoening. Een controle bij je oogarts is daarom aan te raden.
- Zwarte, zwevende vlekjes, puntjes of draadjes in je gezichtsveld
- Duidelijker zichtbaar tegen heldere achtergronden, zoals een scherm, een wit vlak of een heldere hemel
- Vlekjes die meebewegen met de richting waarin je kijkt
- In één of beide ogen
Bij een voorafgaand onderzoek kijkt je oogarts in je oog om het netvlies en het glasvocht te beoordelen. Daarvoor verwijden we de pupil met druppels, waardoor je nadien minstens drie uur niet zelf met de wagen mag rijden. Soms is het netvlies niet goed te beoordelen; dan gaan we na of het mogelijk is losgekomen.
Als de oorzaak van floaters een achterste glasvochtloslating is, dan is een behandeling niet nodig en ook niet mogelijk. De zwevende vlekjes zullen in de loop van de tijd minder hinderlijk worden, maar verdwijnen meestal niet helemaal. De lichtflitsen houden meestal vanzelf op als het glasvocht niet meer aan het netvlies trekt. Soms kunnen floaters wel op een onderliggende oogaandoening wijzen en is een verdere behandeling noodzakelijk.
In extreme gevallen moeten de glasvochttroebelingen via een operatie verwijderd worden, een Vitrectomie, waarbij het volledige glasachtige lichaam uit het oog wordt weggenomen.
Leeftijdsgebonden maculadegeneratie (LMD)
Wat is leeftijdsgebonden maculadegeneratie?
Leeftijdsgebonden maculadegeneratie (LMD) is een aandoening van het centrale deel van het netvlies, de macula, waarmee we details waarnemen. Vaak spreekt men van slijtage of veroudering van het netvlies. LMD tast je zicht aan en kan samenhangen met onder meer erfelijkheid, leeftijd en omgevingsfactoren.
- Minder scherp of wazig zicht van dichtbij
- Donkere vlekken of puntjes in het midden van je beeld
- Vervorming van het beeld, vooral van rechte lijnen
- Verbleekte kleuren
- Verminderd nachtzicht
Injecties
De belangrijkste behandeling voor natte LMD bestaat uit anti-VEGF-injecties, zoals ranibizumab, bevacizumab en aflibercept. Die remmen de abnormale groei van bloedvaten en verminderen lekkages in het oog. Na een maandelijkse startinjectie bepalen we de frequentie van de vervolginjecties op basis van de controles, vaak vier tot zes keer per jaar. De injecties werken goed, maar herstellen je zicht niet volledig: ze stabiliseren vooral de aandoening. Regelmatige controle bij de oogarts blijft daarbij essentieel.
Fotodynamische therapie (PDT)
In bepaalde gevallen van natte LMD is fotodynamische therapie een optie. Daarbij injecteren we een lichtgevoelig geneesmiddel, verteporfine, in de bloedbaan. Met laserlicht activeren we dat middel, waarna het gericht de abnormale bloedvaten in de macula aanpakt en vernietigt. PDT wordt tegenwoordig minder vaak ingezet, omdat anti-VEGF-injecties doeltreffender blijken.
Combinatietherapie
Soms is een combinatie van behandelingen aangewezen, bijvoorbeeld anti-VEGF-injecties samen met fotodynamische therapie, om verschillende aspecten van de aandoening tegelijk aan te pakken en het resultaat te optimaliseren. Combinatietherapie passen we slechts uitzonderlijk toe.
Laserfotocoagulatie
Laserfotocoagulatie wordt vandaag minder vaak gebruikt, maar kan in specifieke gevallen van natte LMD overwogen worden. Vroeger sloot men met laser de abnormale bloedvaten in de macula af of vernietigde men ze. Meestal richt de behandeling zich op kleinere, duidelijk afgebakende zones met abnormale vaten buiten het centrale gezichtsveld.
Soms zet men laser in om drusen te verminderen en zo een evolutie naar natte LMD te voorkomen, al blijft daar nog veel discussie over.
Netvliesaandoening bij diabetes (Retinopathie)
Wat is retinopathie?
Bij suikerziekte, of diabetes, kunnen de bloedvaten in je netvlies beschadigd raken. Dan spreken we van diabetische retinopathie. Die schade door afwijkende of lekkende bloedvaatjes kan leiden tot slechtziendheid en zelfs blindheid, en daarom is regelmatige controle bij je oogarts erg belangrijk.
- Minder scherp zicht
- Wazig zicht
- Vlekken of drijvende vlekken in het gezichtsveld
- Vervorming van het beeld, vooral van rechte lijnen
Met een laserbehandeling kunnen onze oogartsen de lekkende bloedvaatjes als het ware dichtschroeien. Die behandeling duurt meestal een halfuur. Ze kan de achteruitgang van je zicht afremmen en soms stoppen, maar geneest de retinopathie niet, want de kwaliteit van het netvlies kan verder afnemen. Soms moet de laserbehandeling daarom meerdere keren herhaald worden.
Diabetespatiënten hebben een verhoogd risico op scheurtjes en loslating van het netvlies. Scheurtjes dichten we met laserchirurgie, terwijl een netvliesloslating een operatie vereist.